شهر ما

þ قم و حضرت معصومه(س) در كلام و سيره بزرگان

به موجب اين كه جلالت قدر و عظمت مقام بانوي اسلام، سيّدة جليلة طاهره، حضرت فاطمة معصومه ـ سلام الله عليها ـ از مسلمات است و مورد هيچ گونه ابهام و اشكالي نيست، رؤساي مذهب و زعماي دين، در همة اعصار، براي آن بانوي آسماني احترام فوق العاده‎اي قايل بوده و هستند و همگي در برابر آستان با عظمت و جلالش سر تعظيم فرود مي‎آوردند. و زيارت وي را ماية سعادت و خوشبختي دو جهان مي‎دانند.
از جمله اين اعاظم و بزرگان، رهبر كبير انقلاب اسلامي حضرت امام خميني(ره) بود كه عنايت ويژه‎اي به شهر قم و‌آستانة ‌مقدسه داشتند و به مناسبت‎هاي مختلف مطالبي درباره قم اظهار فرموده‎اند كه به بعضي از آن‎ها اشاره مي‎شود:
«از قم تشيع به ساير جاها رفته است. علم هم از قم به ساير جاهاي ديگر منتشر شده است. و بحمدالله شجاعت و زحمت در راه اسلام و فداكاري هم از قم منتشر شده، قم مركز همه بركات است، خدا شما قمي‎ها را براي ما حفظ كند».[1]
قم مركز علم است. قم مركز تقواست، قم مركز شهامت و شهادت است. قم شهري است كه در آن ايمان و علم و تقوا پرورش يافته، علمايي كه من در قم ادراك كردم كساني بودند كه در دنيا نمونه بودند.[2]
نام بزرگ قم در بين ملت ايران به رشد سياسي و فعاليت و جانفشاني در تاريخ ثبت شده، قم يك شهر حق است... نقشه خارجي‎ها اين بوده كه قم نباشد تا با ما هر كاري مي‎خواهند انجام بدهند و يك نفس كش در مقابل ما حرف نزند، بحث نكند، اعتراض نكند، اين‎ها از همان زمان مرحوم بروجردي اين نقشه را داشتند.[3]
من قم را مي‎شناسم من توي قم بزرگ شدم، قمي بودن افتخار من است. من مي‎دانم كه شما قمي‎ها به اين زودي از اسلام دست برنمي‎داريد.[4]
مقام معظم رهبري در اين باره مي‎گويند: «در طول هزار و دويست سال يا بيش‎تر اين شهر همواره يك شهر وابسته به اهل بيت ـ عليهم السّلام ـ شناخته شده است. من شهر ديگري را با اين خصوصيت سراغ ندارم».
از جمله اين اعاظم و بزرگواران، سيد الطائفه، مرحوم آيت الله العظمي آقاي بروجردي است كه شخصيت بزرگ جهاني بود و زعيمي بلا منازع به شمار مي‎رفت او نسبت به مقام والاي بانوي محترم حضرت فاطمه ـ سلام الله عليها ـ تعظيم و تفخيم خاصي مي‎كرد و از شهر قم و آن بزرگوار به نيكي ياد مي‎نمود، يكي از دوستان نزديك آن بزرگوار ، نقل مي‎كنند كه: ‌قرار بود كه ابن مسعود در سفر به تهران، براي ملاقات با ايشان به قم بيايد. آقا نپذيرفتند و موافقت نكردند،‌فرمودند: چون اگر به قم بيايد، به زيارت حرم حضرت معصومه ـ سلام الله عليها ـ نمي‎رود و اين توهين به آن حضرت است كه با من ملاقات كند ولي به زيارت حرم نرود.[5]
مرحوم آيت الله العظمي گلپايگاني (ره) به اين بانو احترام و ارادت خاصي داشتند و ساليان سال، نماز صبح را در مسجد بالاسر مي‎خواندند و بعد از نماز در كنار قبر مطهر حضرت معصومه ـ سلام الله عليها ـ به راز و نياز مي‎پرداختند.
مرحوم حاج ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي، براي رفتن به زيارت حضرت معصومه ـ سلام الله عليها ـ بسيار جديت داشتند و با داشتن مرض قلب هر روزه به حرم مشرف مي‎شدند.[6]
شيخ عبدالجليل قزويني، مي‎نويسد تكريم و زيارت حضرت معصومه، اختصاصي به شيعه نداشت، بلكه اهل سنت و علما و دانشمندان آنان نيز به زيارت آن بانو مي‎رفتند و فرمايش او در اين مورد چنين است: و اهل قم به زيارت حضرت معصومه روند كه ملوك و امرا و علماي حنفي و شافعي به زيارت آن تربت، تقرب نمايند.[7]
مرحوم محدث قمي مي‎گويد: «... و امّا از ميان فرزندان موسي بن جعفر ـ عليه السّلام ـ، افضل آن‎ها حضرت معصومه ـ سلام الله عليها ـ است كه مزار شريفش در بلده طيبه قم است. و روشني چشم اهل قم و همه مسلمانان است، افتخارات سرزمين قم فراوان است از آن جمله آرامگاه حضرت معصومه ـ سلام الله عليها ـ مي‎باشد.[8]
مختار اصلاني
---------------------------
[1] . صحيفه نور، ج 5، ص 209.
[2] . همان، ج 13، ص 51.
[3] . همان، ج 1، ص 9.
[4] . همان، ج 13، ص 177.
[5] . كريمي،‌جهرمي، بانوي ملكوت، نشر راسخون، ص 91.
[6] . فاطمي، سيد حسين، جامع الدرر، ج 2، ص 228.
[7] . قزويني رازي، عبدالجليل، النقض، ص 642.
[8] . شيخ عباس قمي، منتهي الآمال، ج 2، ص 273.

تاريخ درج مطلب:29/07/1386